choroby-ukladu-ruchu-lepiej-zapobiegac-niz-leczyc

Staw rzekomy – choroby układu ruchu – lepiej zapobiegać niż leczyć

Problemy z układem ruchu są dość typowe dla osób starszych, ale z różnych powodów mogą dotknąć też młodszych ludzi. Ich leczenie bywa długie i skomplikowane, nierzadko doprowadzające do operacji, bo nie pomagają ani ćwiczenia, ani rehabilitacja – zwyczajnie jest już zbyt późno. Stąd zalecenia, by lepiej zapobiegać, stosując odpowiednią profilaktykę. Okazuje się jednak, że w przypadku niektórych chorób układu ruchu niewiele mamy do powiedzenia.

Staw rzekomy – co to takiego?

Pod nazwą staw rzekomy kryje się dość interesujące, ale też bardzo nieprzyjemne i skomplikowane schorzenie. Żeby mogło się rozwinąć, trzeba jednak najpierw spełnić określony warunek – złamać jakąś kość i zostać poddanym jej chirurgicznemu składaniu. Objawy chorobowe dotyczą przeważnie kości ramiennej, łódeczkowatej oraz piszczelowej, ale nie ograniczają się do wymienionych. Podczas leczenia kość źle się zrasta, powstają narośla i zwyrodnienia, przez co zamiast właściwego wyglądu zrostu rozwija się dziwna konstrukcja wymagająca podjęcia leczenia operacyjnego.

Jak rozpoznać staw rzekomy?

Najczęściej rozwój stawu rzekomego podejrzewa lekarz kontrolujący zrastanie się niedawnego złamania. Schorzenie określa się jako staw, ponieważ zamiast stabilnego, nieruchomego połączenia tworzy się ruchome – i nie jest to oczywiście sytuacja pożądana. Do powstania takiej konstrukcji może dojść w kilka różnych sposobów. Dość często kość pomimo właściwego leczenia zrasta się z przemieszczeniem, np. w wyniku zaniedbań pacjenta bądź różnych czynników zewnętrznych dochodzi do przemieszczenia się niektórych fragmentów kości. Czasami zmiany zwyrodnieniowe zrostu wynikają z tego, że dana osoba choruje na osteoporozę czy anoreksję, ma osłabione kości lub cierpi na cukrzycę albo zapalenie kości bezpośrednio w miejscu urazu. Istotną przyczyną tworzenia się stawu rzekomego są również błędy leżące po obu stronach – pacjenta i lekarza, np. zbyt późna reakcja, niewłaściwe złożenie złamania itd.

Staw rzekomy – leczenie

Tego typu dolegliwość wymaga rozpoznania i leczenia pod okiem specjalisty – chirurga. Często pierwsze objawy wykrywane są przez pacjenta, który zauważa pewne dziwne zjawiska dotyczące niedawnego złamania, na przykład ból (jakiś czas nic nie bolało, a teraz boli znowu), trudności w poruszaniu kończyną, dziwny kształt głównie w miejscu złamania itd. Właściwa diagnoza może wymagać zrobienia prześwietlenia. Leczenie dopasowuje się do miejsca, w którym powstał staw rzekomy i rozmiaru narośli chorobowych. Duże zwyrodnienia leczone są operacyjnie, w przypadku tych mniejszych niekiedy wystarcza fachowy masaż, przeszczepienie lub stymulowanie komórek kostnych itd.

Staw rzekomy kości łódeczkowatej

Kość łódeczkowata jest bardzo częstym miejscem ulokowania się zmian zwyrodnieniowych. Z uwagi na niewielki rozmiar, podejmowane leczenie dotyczy nieźle sprawdzającej się i nieinwazyjnej metody artroskopowej. Żeby właściwie odbudować kość, niejednokrotnie stosuje się implanty i przeszczepy, ponieważ zachowanie właściwej ruchomości nadgarstka to warunek późniejszego wygodnego posługiwania się całą ręką.

Powiązane wpisy